Ready, Set, Go !

Door Hippocampus op zaterdag 20 december 2014 15:22 - Reacties (9)
Categorie: Recreatie, Views: 2.953

In de tijd van computerspelletjes en snel vermaak zien we makkelijk de simpelere dingen over het hoofd. Een zo'n ding wat we makkelijk vergeten te associŰren met spanning, inzicht en vermaak is het bordspel. Vaak denken we bij bordspellen aan tijdverdrijf voor de kinderen, maar de klassieke bordspellen bieden meer dan dat.

Juist in december worden er gelukkig toch weer massaal die bordspellen uit de kast getrokken om gezellig met een hapje en een drankje rond het bord te gaan zitten. Lekker op het gemak met een paar van je beste vrienden een avondje colonisten, risk of monopolie kan een mens helemaal tot rust brengen.

Maar dan heb je nog die spellen die eigenlijk niet simpel vermaak zijn, en eigenlijk niet eens simpel.
Schaken bijvoorbeeld, of waar ik nu even over ga uitweiden;

Go

Het Go spel is een Chinees bordspel wat al zo'n twee en een half duizend jaar geleden ontstaan is maar toch de tand des tijds heeft doorstaan. De reden daarvoor is dat het ondanks de relatief simpele regels een behoorlijk inzicht vereist. Het spel heeft in de Chinese en Japanse cultuur echt een status gekregen als maatstaf voor je strategisch inzicht en denkvermogen. Zo gaat het verhaal dat je geen generaal in het leger kon worden als je niet goed genoeg kon Go-en.

Go speel je met z'n tweeŰn waarbij men om de beurt mag spelen en het objectief van het spel is om meer terrein te veroveren dan je tegenstander.
Het wordt gespeeld op een bord met 19 horizontale en 19 verticale lijnen en er moet op de snijpunten van deze lijnen gespeeld worden. De beter geachte speler speelt met witte stenen en de ander met zwarte. Zwart moet als eerste beginnen waarna men om de beurt steentjes blijft plaatsen totdat het spel klaar is.
Zodra een steen of groep stenen geen vrijheden meer heeft gaan ze van het bord. Deze stenen heten gevangene en tellen mee in de score. Het spel stopt als er door beide spelers gepast is.
Daarna volgt een telling om te zien welke speler het meeste terrein heeft en dus gewonnen heeft.

http://tweakers.net/ext/f/OzMgj5tixo93MwLwd6Yemzof/full.png

Simpel toch ? :)

Nou, de uitdaging zit in de balans tussen aanvallen en verdedigen. Val je teveel aan is de kans groter dat je veel stukken kwijt raakt, en verdedig je te veel dan zal je niet genoeg terrein winnen. Daarnaast is de strategie van de aanval en verdediging erg belangrijk. Val je verkeerd aan dan zal de tegenstander dit makkelijk kunnen afweren en verdedig je verkeerd zal de tegenstander makkelijk je stenen afpakken.
Dit alles maakt het spel behoorlijk pittig en erg spannend. Zie je iets over het hoofd of speel je een te zwakke zet dan staat het water snel tot aan je lippen. Het wegen van iedere zet is belangrijk en omdat er enorm veel zet mogelijkheden zijn maakt het aantal zetten vooruit denken behoorlijk pittig.

Que brainpower en experience!

Voor een beginner kan het spel (zeker op een groot bord) meteen al onduidelijk of onoverzichtelijk lijken, waardoor men makkelijk onlogische of zwakke zetten kan doen. Dit is omdat men eerst nog moet ervaren hoe men groepen moet maken en die ook levend zien te houden en stenen te slaan. Dus is het voor beginners beter om eerst te oefenen op een kleiner bord (9x9 of 13x13 lijnen) en te beginnen met het vangen (slaan) van stenen. Het liefst speel je dan tegen een speler met ervaring die al weet wat wel en niet mag, of in het geval van twee beginners is het hebben van een derde ervaren speler om uitleg te geven bijna een must. Als je met wat goede tips op weg geholpen bent en door het oefenen de basis begint te snappen dan is het tijd voor een spel op het grote bord.

Een heel mooie eigenschap van Go is dat het verschil in niveau van spelers vrij makkelijk gecompenseerd kan worden door voorzet stenen. De zwakkere speler (zwart) mag dan voor het begin van de pot een of meerdere stenen op het bord plaatsen (afhankelijk van de grootte van het verschil) waardoor deze een voorsprong heeft en een eerlijke kans heeft om te kunnen winnen. En dat laatste is wel zo fijn, want als men steeds blijft verliezen gaat de fun er snel vanaf ;)
In Go kan men ook gelijkspel treffen, maar vaak kiest men ervoor om altijd een winnaar te hebben door een extra half punt te geven aan wit.

Ben ik goed in Go ?

Je niveau kan je bepalen door het winnen of verliezen van potjes. Als je vaak tegen dezelfde persoon speelt en je verliest steeds, dan voeg je per pot net zolang voorzet stenen toe totdat je gaat winnen. Als je te vaak gaat winnen moet je beginnen met het minderen van voorzet stenen.
Omdat je ook tegen andere spelers kan spelen is het niveau soms wat moeilijk te bepalen, en daarom gebruikt men op Go clubs en internet de ''Dan'' en ''Kyu'' rangen. Dit komt er op neer dat je je scores bijhoudt en met deze rangen gaat rekenen. Als je wint van een hogere rang stijg je in rang, en als je verliest van een lagere rang zakt je eigen rang ook.

Grofweg komt het hier op neer:

De beginner: 30 tot 20 Kyu
De casual: 19 tot 10 Kyu
De amateur: 9 tot 1 Kyu

Deze rangen zal je snel doorlopen als je een goed strategisch vermogen hebt en daarna komen de Dan rangen, waarbij de 1e tot 7e Dan een amateur Dan speler is en vanaf de 8e Dan ben een professional. (zeg maar de Kasparov's van het Go-en ;) )

Also, gas erop!

Het liefst speel ik op m'n gemak, dat wil zeggen zonder tijdslimiet. Ik speel voor de gezelligheid en heb ook liever wat ruimte om na te denken over mijn spel. Daarmee duurt een potje tussen de 45 en 60 minuten. Maar om erg trage potjes te voorkomen kan men ook kiezen voor een tijdslimiet op de beurt, bijvoorbeeld maximaal 20 seconden, of een tijdslimiet op een pot, bijvoorbeeld maximaal een half uur. (Dit laatste zorgt er soms voor dat men niet duidelijk een winnaar aan kan wijzen omdat er niet genoeg stenen op het bord liggen.) Het is dan ook niet ongewoon dat er wedstrijd klokken aanwezig zijn op clubs zodat men lekker veel potjes tegen verschillende tegenstanders kan spelen.

Maar hoe dan ?
Nu weten we nog niet hoe het spelletje werkt maar mocht er interesse zijn voor gedetailleerdere uitleg over de basis van het spel dan doe ik dat in een andere post want er is nog veel te vertellen over dit simpele spelletje.

Interessant

Voor meer info over Go dan kan je altijd het beste beginnen op het web, want zijn er genoeg instructie sites en filmpjes te vinden. Ook er zijn heel wat boeken over vol geschreven, met name over tactieken maar ook over de filosofische kant van het spel. Maar natuurlijk kan je ook gewoon eens naar de lokale club toe stappen, gewoon om eens te kijken of misschien zelfs je eigen opgeven voor een cursus.
Als je niemand in de buurt hebt om tegen te spelen kan je uiteraard ook online iemand uit dagen, of het gewoon tegen de pc te spelen.

Favoriet

Door Hippocampus op donderdag 4 december 2014 13:49 - Reacties (3)
Categorie: zweefneefopdreef, Views: 2.389

De wereld is altijd aan het veranderen en daarbij komt men soms in wat onverwachte situaties.
Vooral als iets veranderd wat al jaren hetzelfde is gebleven en iets is geworden waar je blind op kan vertrouwen. Het is zelfs zo routineus geworden dat je er niet meer bij stil staat tot het opeens ... weg is. :/

Zo verhuist ineens het postkantoor of verdwijnt er van de ene op de andere dag een pinautomaat (en niet vanwege een plofkraak maar gewoon omdat de automaat daar niet nuttig genoeg was)
'Ach die dingen gebeuren nou eenmaal' denken de meeste waarschijnlijk totdat je favoriete aftershave uit de roulatie gaat of dat oergezellige restaurantje waar je al jaren regelmatig hebt mogen smullen het 'te koop' bord voor het raam heeft gehangen.

Na een aantal van die momenten in je leven ga je toch eens nadenken en soms ietwat vreemde dingen doen.
Als je bij een kledingwinkel een degelijke en fijne broek heb gevonden koop je er de volgende keer dat je in de buurt ben maar meteen nog een paar want over een paar weken zullen die vast niet meer gemaakt worden. Of voor je het weet sta je met 24 paar sokken aan de kassa.
Dat is met kleding allemaal nog leuk en aardig maar als er in je voorraad kast 200 wegwerpscheermesjes liggen omdat die zo'n handig clipje hebben om de haartjes tussen de messen uit te duwen ga je misschien te ver. :P

Wat maakt ons nou zo dat ondanks we hele nieuwsgierige en avontuurlijke dieren zijn, ons soms toch zo vastklampen aan regelmaat en voorspelbaarheid. Hoe komt het dat we ons van slag voelen als we dingen die we altijd rechtsom deden ineens linksom moeten gaan doen. We kunnen het wel relativeren maar dat gevoel van onbehagen is er toch even.

En als ze ooit stoppen met het maken van m'n favoriete koekje...... ik moet er beter maar niet aan denken :X

Re´ncarnatie

Door Hippocampus op vrijdag 21 november 2014 19:40 - Reacties (11)
Categorie: zweefneefopdreef, Views: 1.920

Ondanks ik niet gelovig ben in een hiernamaals wil ik er toch wel eens over nadenken.

Zo kwam ik alweer een tijd geleden op een website over re´ncarnatie om te leren wat dat eigenlijk inhoudt. Het precieze verhaal kan ik niet herhalen maar van wat me wel bijgebleven is gaat het ongeveer zo:

De ziel is in het begin onervaren en onwetend. Door een stoffelijke vorm aan te nemen kan deze ervaren en leren. Als de ziel er klaar voor is krijgt deze een stoffelijke vorm en word geboren. Tijdens de incarnatie kan de ziel groeien in wijsheid en de mate waarin de ziel groeit in wijsheid komt door het ervaren van emoties en omgaan andere zielen. Als de stoffelijke vorm stopt met leven komt de ziel weer in een soort evaluatie periode (dit zou enkele jaren tot meer dan honderd jaar kunnen duren) waarna het proces weer opnieuw begint.
Na een aantal 'rondjes' komt een moment dat alles ervaren is en er niks meer te leren valt waarna de ziel zich mag voegen bij de rest van deze 'wijze' zielen, een soort van hemel.
Sommige zielen hebben meer tijd nodig om zover te raken en moeten dus vaker terugkeren naar de stoffelijke vorm.

Goed, dat was ongeveer wat ik er van begrepen heb en ik hoop dat je als lezer de strekking meekrijgt.

Een belangrijk aspect van re´ncarnatie heb ik nog niet genoemd en dat is dat de ziel zich onbegrensd door het universum zou kunnen bewegen. Wat onder andere kan verklaren waarom sommige zielen een lange periode tussen de incarnaties nemen. Want als ik als ziel net uit m'n stoffelijke vorm vrij gekomen ben zou ik ook even de benen willen strekken en kijken hoe het er met de rest van het universum bij staat.

Dit bracht me ook op de gedachte dat als je als ziel controle zou hebben over het verblijf buiten het stoffelijke om, dan kan de ziel misschien ook wel kiezen in tijd.

Wat ik bedoel met het laatste is stel dat ik als ziel zou kunnen kiezen in welke tijd ik op deze planeet kan incarneren, dat brengt meteen een groot dilemma. Kies ik er bijvoorbeeld voor om in de middeleeuwen te beginnen om het wat ruwere doch al enigszins beschaafdere leven te ervaren, of springen we in op het moment dat de kans op een goed leven het grootst is.

Dat laatste zou kunnen verklaren waarom er nu zoveel mensen op deze bol rondlopen, het gemiddelde welvaarts-niveau is aardig hoog en ondanks dat er altijd mensen zijn die het met minder moeten doen is het leven makkelijker dan zeg vierduizend jaar geleden.

Maar van de andere kant, waarom komen al die zielen hier naartoe ? Is er niks beters te vinden in het universum op dit moment ? Zijn we op een speciaal moment op deze aarde aangekomen wat veel zielen willen meemaken ?

Zo kom ik nou de saaiere momenten van het leven door ;)